Günlük tutmaya nasıl başlanır ve nasıl devam edilir?

Çoğu günlük, sahibinin söyleyecek sözü bittiği için değil, yazmak bir ödev gibi gelmeye başladığı için yarım kalır. İşte bunun olmasını engellemenin birkaç yolu.

Sandığından daha küçük tut

İlk hafta uzun sayfaların zamanı değil. Hâlâ bir kayıt sayılabilecek en küçük şeye karar ver, örneğin güne bir ad ve tek bir cümle; fazlası da bonus olsun. Gerçekten yazdığın kısa bir kayıt, sürekli ertelediğin uzun bir kayıttan daha değerlidir.

Günü yaşarken değil, yaşadıktan sonra yaz

Günlüğün sabit bir anı olduğunda yazmak kolaylaşır: yatakta, eve dönerken, günün son çayıyla. Günün sonunda yazmak sana biraz mesafe de kazandırır. Öğlen çok büyük görünen şeyler akşam olunca çoğu zaman farklı görünür ve o fark yazmaya değer.

Güne bir ad ver

“Bugün…” diye başlamak yerine, bir dizi bölümünün adı olduğu gibi güne bir ad vermeyi dene: “Lastiğin patladığı gün”, “Annemin doğum günü”, “Yağmur, başka bir şey değil”. Bir ad, günün aslında neyle ilgili olduğuna karar vermeni sağlar; aylar sonra sadece adlar bile bütün günleri geri getirmeye yeter.

Sadece anlatma, ölç de

Günün nasıl geçtiğine, ne kadar enerjin olduğuna ve ne kadar mutlu olduğuna ondan hızlıca bir puan vermek birkaç saniye sürer. Haftalar içinde bu puanlar, kelimelerin tek başına gösteremeyeceği bir şeye dönüşür: hayatının şekline. Hangi günlerin seni yükselttiğini, hangilerinin yorduğunu fark etmeye başlarsın.

Atlamak serbest

Günleri kaçıracaksın. Bu çok normal ve çoğu günlüğün bittiği an da tam olarak budur, çünkü bir boşluk başarısızlık gibi gelir. Değildir. Hatırlıyorsan dünü iki satırla doldur ya da bugün yeniden başla. Boşlukları olan bir günlük yine de hayatının kaydıdır; yarım bırakılmış bir günlük değildir.

Sıradan günler de sayılır

Her gün bir hikâye değildir ve sadece büyük anları tutan bir günlük, bir hayatın tuhaf bir resmini çizer. Sessiz günleri de yaz, tek yazdığın hiçbir şey olmadığı olsa bile. Sonradan en çok özlediğin günler çoğu zaman onlardır.

Episome nasıl yardımcı olur

Episome bu fikirler üzerine kuruldu. Her gün; bir adı, bir türü ve üç puanı olan bir bölümdür ve bir dakikadan kısa sürebilir. Yazacak bir şey aradığında “Neyi hatırlayacaksın?” gibi sorular orada; birini cevaplayabilir ya da hepsini geçebilirsin. Hiçbir şeyin olmadığı bir gün de arşivinde sessiz, gri bir kare olarak kaydedilir. Her doksan günde bir sezon biter ve Episome onu sana yeniden oynatır; böylece alışkanlığın karşılığını alırsın.